Franske freistingar

Er det èin ting eg saknar med Norge, så er det fiber.

Ein mage som er vant til fullkornspasta, grønnaker og grovbrød slår seg fort vrang etter nokre dagar med loff, som er einstydande med brød i dette landet (dei har eit slags grovbrød på supermarknaden men det smakar bolle). Eg fekk lettare panikk av tanken på 4 månader med loff på tallerkenen. Men fordi gud er stor, har han plassert eit lite mirakel i Leon, berre nokre få kvartal frå Casa Iguana. Eit fransk bakeri! Det heiter Pan & Paz ("Brød & Fred") og kan by på dei lekraste brødprodukt, både i fine og grove variantar.

Det er eit hyggjeleg, europeisk par som driv bakeriet. Han er franskmann og ho er frå Nederland. Dei møttest i Latin-Amerika ein plass og fann ut at dei ville starta eit bakeri i León. Que bien! (Forresten har dei ein veldig fin katt som eg jobbar med å bli betre kjent med.) Opplevelsen av å innta den første grove baguetten med kylling som eg åt på Pan & Paz må ha vore noko i nærleiken av det Ingrid Betancourt følte då ho slapp fri frå FARC-geriljaen. Himmelsk! Sjølve lokalet minner kanskje ikkje om det ein ser føre seg når ein smakar på orda "fransk bakeri" men det gjer ikkje noko. Pan & Paz er the place 2 be 4 breakfast i helgene og ellers når ein måtte få lyst på eit deilig brød. Dei sel både påsmurt og ikkje påsmurt, croissants, quiche, kaffi med mjølk og alskens deilige juices. Så då veit de det.